Sunday, 15 April 2007

مردی که می خواست همه چیز را بداند

امروز پانصد و پنجاه و پنجمین سال روز تولد ابر انسانی است که به قول فروید زمانی که هنوز دیگران در خواب بودند، بسیار زودتر از آنچه باید در تاریکی بیدار شد. آفرینندهء معمای لبخندی که قرن هاست دربارهء آن سخن می گویند، معمایی که رازآلود بودنش دست کمی از معمای زندگی خالق آن ندارد.
لئوناردو داوینچی را کنجکاوترین مرد تاریخ خوانده اند.کسی که نبوغش تا آنجا پرواز کرد که توانست مرز هر غیرممکنی را در هم بشکند وسحر هر زنجیر و حصاری را باطل کند و با پشتوانهء کار سخت و همیشگی، بال و پری بر سر و روی هر واقعیت و خیالی که اراده کرد بکشد و هرگز اجازه نداد تا بردهء تفکر گذشتگان باشد. ذهن مدرن لئوناردو از اولین انواعی بود که آیندگان می توانند در نگاه به پشت سرشان جستجویش کنند. آموزگار او نیز همچون هر دانشمند حقیقی، «طبیعت» بود. خودش می نویسد: «آنان که دانش باستان را مطالعه می کنند اما روی طبیعت کار نمی کنند، فرزند خواندهء طبیعتند و نه فرزند واقعی ِ این مادر ِ همهء قدرتهای نیک».
این بزرگداشت مختصر که هر ساله آن را در قلب خود زنده اش می دارم، تنها نشانه ای است برای «یادآوری» آن چه او بود و اندرزی که از اعماق سرچشمه های مرموز آثار و زندگی او بر جانمان می نشیند. تا فراموش نکنیم آن چه را که باید از او بیشتر بدانیم و بیاموزیم و نیاز مان به باور آن که: چنین بودنی محال نیست و زمانی وجود داشته است.
....


2 comments:








Osmosis Jones

said...

ترانه
اين كيك رو خودت درست كردي؟ چه ايده‌ي جالبي. حسوديم شد به اين كارت ولي با اين‌حال چه خوب كردي كه عكسش رو گذاشتي و لذتش رو با ما تقسيم كردي

من بچه بودم دلم مي‌خواست وقتي بزرگ شدم، داوينچي بشم





shahab

said...

سلام !
بالاخره یه نقد زدم رو فیلم 300 و حاشیه هاش !
دوست دارم نظرت رو بدونم ! [لبخند]